JAK MIEĆ LEPSZĄ KOORDYNACJĘ

Jak definujemy koordynację i jakie ma ona znaczenie w sporcie? Wydaje się, że większość osób wie lub chociaż się domyśla, czym jest wspomniana wcześniej cecha. Przeciętny bywalec siłowni powie, że jest to zdolność jednoczesnego ruszana nogami i rękoma w określonej sekwencji (pajacyki), lub umiejętność skoordynowania segmentów ciała w trudnym ruchu wielostawowym, jakim może być przysiad, lub martwy ciąg (umiejętność napinania w odpowiedniej sekwencji grup mięśniowych oraz prowadzenie dobrego toru ruchu). Oczywiście w sportach walki również koordynacja rozumiana w ten sposób będzie istotna, ponieważ jest to podstawowa zdolność motoryczna człowieka (dziecko uczące się raczkować, a później chodzić również rozwija koordynację), ale na potrzeby sportowców i ruchów, jakie oni muszą wykonywać, musimy to pojęcie poszerzyć.

CZYM JEST KOORDYNACJA

Aby Was nie zanudzić regułkami i suchą wiedzą postaram się to wytłumaczyć jak najprościej. Koordynacja jest to zdolność do wykonania złożonego aktu ruchowego i przejście płynnie do drugiego. Ćwiczeniem bardzo złożonym, znienawidzonym i łączącym w sobie kilka ćwiczeń jest burpees. Właśnie dlatego, że wykonujemy tam pompkę (odpychanie), podnoszenie z ziemi (praca mięśni głębokich), oraz przysiad z wyskokiem (praca dynamiczna w połączeniu z ćwiczeniem wielostawowym, jakim jest przysiad) sprawia, że jest to bardzo trudne i wymagające energetycznie ćwiczenie. Jest to również bardzo trudne ćwiczenie koordynacyjne i ciężko znaleźć osobę, która robi jego wszystkie elementy poprawnie (trzyma spięty brzuch, łokcie blisko ciała, kolana przy lądowaniu na zewnątrz itp.)

KOORDYNACJA W SPORTACH WALKI

O ile każę wykonać komukolwiek 50 burpeesów, to i tak będzie to nic względem zawodnika sportów walki, nie mówiąc już o zawodniku MMA. Dlaczego? Dlatego że w przeciwieństwie do zaplanowanego i sekwencyjnego ruchu, tutaj mamy jeszcze przymus przestawiania się z jednej pozycji na drugą w dodatku bardzo nieoczekiwanie i z niskim progiem błędu. Przykładem może być walka MMA, gdzie po krótkiej wymianie w stójce przeciwnik wykonuje zejście w nogi. To jak szybko i umiejętnie wykonasz obronę przed obaleniem to zasługa między innymi koordynacji. Inaczej mówiąc na ile umiejętnie, umiesz przejść z pozycji stójki do parteru, lub zejść z ciosu przeciwnikowi. Koordynacja będzie podstawą do nauczania oraz szlifowania umiejętności technicznych zawodnika.

Im wyższy poziom koordynacji, tym lepsze zdolności sportowe i umiejętność uczenia się nowych technik walki, oraz adaptacji to nieoczekiwanych sytuacji, jakie zastaną cię w ringu. Dość powiedzieć, że wszystko to, co robisz w walce, musiałeś kiedyś zrobić i nauczyć się tego na treningu.

ELEMENTY KOORDYNACJI

Orientacja przestrzenna ciała:

Jest to zdolność czucia swojego ciała podczas wykonania ruchu. Można to wytłumaczyć na przykładzie skoku. Wiesz, kiedy ugiąć kolana, aby zamortyzować wyskok (wygasić pęd) i nie uszkodzić sobie kolan. W sportach walki istotne będzie czucie ciała w przestrzeni względem ringu/klatki oraz przeciwnika. Musisz być świadomy, czy masz dobry dystans do uderzenia haka lub kopnięcia na szczękę. Działa to również w drugą stronę, musisz być świadom, jakie zagrożenie stwarza względem ciebie przeciwnik i jakiego ciosu możesz się spodziewać.

Czas reakcji w sportach walki:

O czasie reakcji już pojawił się artykuł na moim blogu, ale w dużym skrócie jest to czas, jaki upłynie od bodźca wizualnego (taki bodziec najczęściej odbieramy w sportach walki, może nim być wyprowadzenie ciosu przez przeciwnika) do czasu, w jakim wykonasz ruch lub sekwencje ruchów w odpowiedzi na ten właśnie bodziec (blok ciosu przeciwnika lub kontra).

Poczucie równowagi w sportach walki:

Ciężko być skoordynowanym, gdy tracisz równowagę. Równowaga to nic innego jak siła mięśniowa i ich zdolność do utrzymywania środka ciężkości w jednym punkcie. W ciele człowieka środek ciężkości będzie spoczywał w okolicy pępka oraz na śródstopiu. Staniesz się silniejszy, wiec analogicznie staniesz się bardziej stabilny. Warto zaznaczyć, że równowaga, nie jest do końca tym samym, co stabilnośc, choć te dwie cechy są ze sobą mocno połączone.

Poczucie rytmu w sportach walki:

I tu sprawa trochę robi się ciekawsza. Pewnie większość z Was zauważył, że po kilku minutach oglądania walki, można wyczuć rytm i ruchy dwóch walczących ze sobą fighterów. Teraz dla kontrastu zwróćcie uwagę na Andersona Silve lub Tysona Fury i ich dziwaczne zachowanie w ringu. Jest to wypisz wymaluj brak rytmu, a jednocześnie genialne i wysoko rozwinięte zdolności koordynacyjne. Mało kto umie wykonać tak złożone akcje z takim skutkiem bez rytmu, jaki ma wyuczony na treningach. Mimo że Anderson wydaje się zawodnikiem pogubionym w tym, co robi, to w rzeczywistości jest on bardzo skoordynowanym wojownikiem umiejącym zachować się w każdej sytuacji. Z tym niestety abo trzeba się już urodzić, (koordynacja to zdolność również wrodzona i geny mają na nią wpływ) albo poświecić mnóstwo czasu, na treningach, którego zazwyczaj nie ma zbyt wiele. Są ważniejsze rzeczy do szlifowania, niż przysłowiowe pajacowanie w ringu  Złamanie rytmu może być świetną formą zaskoczenia przeciwnika.

Zdolność kinestetycznego różnicowania: 

Jest to kolejny aspekt istotny z punktu widzenia fightera. Będzie to zdolność umiejętnego oszacowania siły, potrzebnego czasu oraz przestrzeni w celu wykonania najkorzystniejszego rozwiązania w danej sytuacji. Przekładając to na chłopski rozum, będzie to zdolność użycia odpowiedniej ilości siły i szybkości do wymaganej sytuacji. Powiedzmy, że przeciwnik trzyma szczelnie gardę i nie ma sensu uderzać mocno prawego prostego. Uderzasz dwa lewe na rozbicie gardy, prawy prosty również wyprowadzasz stosunkowo lekko w celu zmylenia przeciwnika, gdyż nie ma sensu tracić sił, a czwarty cios (powiedzmy sierp) uderzasz z całym impetem, ponieważ tam dostrzegasz lukę w obronie przeciwnika.

Jeśli chcesz dowiedzieć się wiecej na temat przygotowania motorycznego to zapraszam do współpracy oraz na moje autorskie szkolenia.

Autor: Artur Jobda - Doświadczony trener personalny, szkoleniowiec, instruktor kulturystyki, rekreacji ruchowej oraz fitness, certyfikowany instruktor Blackroll. Specjalizuje się w prowadzeniu zajęć indywidualnych i grupowych, korekcji wad postawy i nauki poprawnego wykonywania ćwiczeń, dobieraniu odpowiednich planów treningowych i żywieniowych. Pracuje z ludźmi po urazach, jak i sportowcami – zawodnikami sportów walki, biegów OCR, kolarzami.

Źródła:

Książka: Motoryczność człowieka Autor: Kamila Czajka, Jarosław Fugiel, Paweł Posłuszny, Teresa Sławińska

Książka: training for warriors Autor Martin Rooney