RÓŻNICE W PRZYGOTOWANIU MOTORYCZNYM ZAPAŚNIKA I BOKSERA
TRENING ZAPAŚNIKA I ZAWODNIKA MMA
- Treningu izometrycznego – sporty chwytane potrzebują więcej żywej brutalnej siły i chwytania w kleszcze przeciwnika. Dlatego większa ilość treningu siłowego oraz siłowo – wytrzymałościowego będzie miała zastosowanie u parterowców.
- Więcej treningu z martwego punktu – w sportach chwytanych rzadko kiedy mamy możliwość wygenerowania siły ze skurczu i rozkurczu mięśnia (przykładem mogą być dynamiczne wskoki na boxa), a częściej staramy się wywrócić przeciwnika z martwego punktu (klinczu). Dlatego takie ćwiczenia jak przysiad Zercher z martwego punktu lub też z pauzą izometryczną, przetaczanie opony będą dobrymi ćwiczeniami dla sportów parterowych.
- Więcej treningu na dolną część ciała – Miednica przez to, że jest okalana potężnymi mięśniami pośladkowymi, czworogłowymi oraz dwugłowymi uda jest naszym najsilniejszym stawem, który pomaga nam generować dużo siły w zwarciu zapaśniczym. Dlatego u parterowców powinny dominować i być priorytetowe ćwiczenia wzmacniające dolne kończyny, takie jak np. martwy ciąg i przysiad w przeciwieństwie do ćwiczeń na górną cześć ciała.
- Więcej treningu chwytu – Im silniejszy chwyt, tym mocniej zakleszczasz przeciwnika w siłę swojego uścisku. Takie ćwiczenia jak np. spacery farmera oraz podciąganie na ręczniku muszą się znaleźć w repertuarze zawodnika parterowego.
- Praca w pełnych zakresach ruchów – Zawodnik parterowy musi posiadać kontrolę motoryczną nad swoimi stawami w trudnych pozycjach, niekiedy w bardzo dużym zakresie ruchu obciążony siłą i masą przeciwnika (przykładem może być dźwignia zakładana na nasz staw przez rywala) dlatego trening w pełnych zakresach ruchów, jak i trening mobility muszą być częścią planu treningowego.
- Większa objętość treningowa – Walka parterowa charakteryzuje się nieustanną pracą z krótkim czasem na odpoczynek. Z tego względu trening zapaśnika czy zawodnika MMA powinien zawierać więcej serii z krótszymi przerwami niż u zawodnika stójkowego.\
- Większa ilość treningu typu strong man - Trening typu strong man gdzie dominują przenoszenia/pchania czegoś ciężkiego jest doskonałym sposobem na wzmocnienie siły w zwarciu zawodnika parterowego, jak i wytrzymałości siłowej.
- Więcej treningu lokalnej wytrzymałości mięśniowej – Zawodnik parterowy zawsze musi mieć silne, ale jednoczenie wytrzymałe mięśnie. Warto w tym celu używać np. kompleksów sztangowych, aby szlifować wytrzymałość konkretnych grup mięśniowych, jak i całego ciała.
Polecane suplementy diety:
MUSCLE CARE FINAL CUTS 90 KAPS
ALINESS OMEGA 3 FISH FORTE EPA 90 KAPS
PHARMOVIT DIGEZYME KOMPLEKS MULTIENZYMATYCZNY 60 K
JAK WYGLĄDA TRENING BOKSERSKI
- Więcej treningu karku - Trening karku, jak pokazują badania, pozwala, być bardziej odpornym na ciosy, jak i przeciwdziała uszkodzeniom mózgu.
- Więcej treningu górnej części pleców i barków - Plecy jest to pokrzywdzona cześć ciała u wszystkich stójkowiczów. Poprzez gardę dochodzi do garbienia się, co często prowadzi do problemów i bolesności obręczy barkowej. Warto wyrównywać napięcia między przodem, a tyłem ciała, aby zapobiegać dyzbalansowi strukturalnemu i przeciwdziałać kontuzjom.
- Większa intensywność treningowa - sporty stójkowe charakteryzują się dominacją zdolności motorycznej, jaką jest moc (generowanie siły jak najszybciej) i dlatego też trening nie powinien być zbyt rozległy, ale za to skupiony na większych ciężarach podnoszonych w szybki sposób i ruchach dynamicznych takich jak np. skoki, rzuty piłkami o ścianę.
- Większa ilość ćwiczeń na pracę nóg – Zawodnicy stójkowi powinni mieć szybkie i elastyczne kończyny dolne. Aby zwiększyć ich zdolności w tym zakresie, warto używać ćwiczeń plyometrycznych na kończyny dolne, takie jak box jumpy czy też przeskoki zakroczne.
- Większa ilość ćwiczeń angażujących rotację tułowia - Zawodnicy stójki, aby uderzać mocno i wyciągać długie ciosy, powinni wykonywać dużo ćwiczeń na poprawę rotacji korpusu.
- Większa ilość treningu na czas reakcji – Czas reakcji to najważniejsza umiejętność, jeśli chcemy wyprowadzać ciosy celne, szybkie oraz unikać tego samego od naszego przeciwnika. Ćwiczenia na czas rekcji, zwłaszcza na bodziec wzrokowy, to ważny element pracy z zawodnikami stójkowymi.
- Większa ilość ćwiczeń na górną część ciała - górna cześć ciała to coś, co pozwala w stójcie bić mocne ciosy oraz radzić sobie dobrze w klinczu. Garda również będzie bardziej szczelna oraz dłużej będziemy ją w stanie trzymać bez zmęczenia, gdy mięśnie górnej części ciała będą silne.
- Większa ilość ćwiczeń na pracę przedramion- nie mylić z treningiem chwytu. W tym wypadku chodzi o trening wzmacniający stawy nadgarstkowe oraz łokciowe, aby nie doznały kontuzji podczas uderzenia, oraz o przyzwyczajenie mięśni dłoni do zaciskania się z dużą ergonomią, aby nie męczyły barków podczas trzymania gardy. Warto wplatać również ćwiczenia na prostowniki przedramion, gdyż są to mięśnie najczęściej zbyt słabe względem zginaczy.
- Większa ilość pracy nad wytrzymałością tlenową – Wytrzymałość tlenowa jest dużo bardziej istotna w sportach stójkowych, gdyż walka jest dynamiczna szybka i na wysokim tętnie przez dużą ilość rund. Obwody stacyjne, bieganie oraz treningi interwałowe nacechowane na poprawę szlaków energetycznych, to coś, co każdy zawodnik stójkowy powinien robić w okresie budowania wydolności.


